თეონა ვეშაგური
05.05.2022

საქართველოში კოვიდ-19-ის პანდემის დასასრულისკენ სვლა სამედიცინო სფეროსთვის ახალი გამოწვევების ახალი წყარო გახდა. საკადრო ცვლილებები დაიწყო რესპუბლიკურ საავადმყოფოში. თბილისის ინფექციური საავადმყოფოს გენერალური დირექტორი თენგიზ ცერცვაძე კი აცხადებს, რომ სამსახურიდან წასვლაზე ფიქრობს.

ჯანდაცვის მინისტრის პოსტზე ზურაბ აზარაშვილის დანიშვნის შემდეგ, სისტემაში საკადრო წმენდა დაიწყო. თანამდებობა უკვე დატოვა რესპუბლიკური საავადმყოფოს დირექტორმა, ლევან გოფოძემ. თანამდებობაზე აღარ არის არც ჯავარა უგრეხელიძე, რომელიც დირექტორის მოადგილის პოსტს იკავებდა. რესპუბლიკურ საავადმყოფოს ამ ეტაპზე აღარც კლინიკური დირექტორი ჰყავს.

უკავშირდება თუ არა ცვლილებები საავადმყოფოებში დაწყებულ შემოწმებას, ჯერ გაურკვეველია. ცნობილია მხოლოდ ის, რომ რესპუბლიკურში ჯანდაცვის სამინისტროს აუდიტის სამსახური შევიდა, რომელიც პანდემიის პერიოდში გადმორიცხული თანხების გამოყენების მიზნობრიობას სწავლობს.

მანამდე ჯანდაცვის მინისტრმა განაცხადა, რომ გადარიცხული თანხები, რომელიც ექიმებსა და ექთნებს ეკუთვნოდათ, მათ არ მიუღიათ. ზურაბ აზარაშვილმა არ გამორიცხა, რომ სხვა კლინიკების ხელმძღვანელობის პასუხისმგებლობის საკითხიც დადგეს.

მოვლენათა პარალელურად, ინფექციური საავადმყოფოს ხელმძღვანელი თენგიზ ცერცვაძე მის მიერ თანამდებობის შესაძლო დატოვებასთან დაკავშირებით სოციალურ ქსელში წერილს აქვეყნებს. წერს, რომ ის სამსახურიდან წასვლას ნამდვილად ფიქრობს და აღნიშნავს, რომ გულნატკენი და შეურაცხყოფილია.

„ბოლო დღეებში ჟურნალისტები ინტერესდებიან (მიმაჩნია, რომ ზედმეტად) იმით, ვაპირებ თუ არა გადადგომას და სამსახურიდან წასვლას და თუ კი - რა მიზეზით. ინსინუაციების და არასწორი ინტერპრეტაციის თავიდან ასაცილებლად მინდა განვმარტო შემდეგი:

„მე ნამდვილად ვფიქრობ სამსახურიდან შესაძლო წასვლაზე ერთადერთი მიზეზით - ძალიან გულნატკენი და შეურაცხყოფილი ვარ იმ უკიდურესად უსამართლო, სინამდვილისგან და საღი აზრისგან სრულიად აცდენილ და აბსოლუტურად უსაფუძვლო ცილისწამებების და ბრალდებების გამო, რომლებიც ბოლო დღეებში ჩემი (და არამარტო ჩემი) მისამართით გამოითქმება (საბედნიეროდ საზოგადოების ძალიან მცირე ნაწილის მიერ).

„კერძოდ, მაგალითად ცდილობენ დამაბრალონ, რომ სხვებთან ერთად მონაწილეობას ვიღებდი კოვიდ-ის მართვისთვის გამყოფილი 1 მილიარდი ლარის მითვისებაში???!!! მაშინ, როდესაც მთელი პანდემიის მანძილზე ჩემი შემოსავალი არცერთი მხრიდან 1 ლარითაც კი არ გაზრდილა. უფრო მეტიც - იმ დანამატსაც კი არ ვიღებდი, რომელიც კოვიდ ავადმყოფებთან მუშაობისთვის მეკუთვნოდა (რათა სხვებს არ დაკლებოდა), მხოლოდ დატვირთვა და ჯანმრთელობისთვის საფრთხე გაიზარდა და თან ძალიან სერიოზულად. და საერთოდ, მთელმა ქვეყანამ იცის, რომ მე ჩემი ხანგრძლივი საექიმო საქმიანობის მანძილზე არცერთი ავადმყოფისგან არასდროს კანონიერი ჰონორარიც კი არ ამიღია.

„ცდილობენ დაგვაბრალონ, რომ საქართველოში კოვიდ ავადმყოფების მართვა ძალიან ცუდად ხდებოდა???!!! ვმანიპულირებდით ავადმყოფების და საწოლების რაოდენობით?! რომ განგებ ვხოცავდით კლინიკებში კოვიდ ავადმყოფებს???!!! და ასე განსაჯეთ ჯანმრთელ ადამიანებსაც კი???!!! და ყველაფერ ამით დიდ ფულს ვაკეთებდით???!!! და ვანგრევდით ქვეყნის ეკონომიკას???!!! და რომ ყველაფერი ამისთვის სამაგალითოდ და უმკაცრესად უნდა დავისაჯოთ???!!!

„სინამდვილეში საქართველოში კოვიდ ავადმყოფების ნაკადების მართვა და უშუალოდ ავადმყოფების მკურნალობა ერთ-ერთი საუკეთესო იყო და არის მსოფლიოში პანდემიის ყველა ეტაპზე. კერძოდ, ევროპის და ამერიკის ბევრი წამყვანი ქვეყნისგან განსხვავებით საქართველოში (2020 წლის ბოლოს 2-3 კვირიანი მონაკვეთის გამოკლებით) არცერთი კოვიდ ავადმყოფი არ დარჩენილა ექიმის და სრულფასოვანი სამედიცინო მომსახურების გარეშე და თან უმაღლესი სტანდარტების მკურნალობით. საკმარისია ითქვას, რომ კლინიკური მართვის ხარისხის მთავარი მაჩვენებელი - ყველა დადასტურებულ შემთხვევას შორის გარდაცვალების პროცენტი - ე.წ. CFR (case fatality rate) საქართველოს უფრო დაბალი აქვს და შესაბამისად გადარჩენის მაჩვენებელი უფრო მაღალი აქვს, ვიდრე მსოფლიოს 111 ქვეყანას, ხოლო ქვეყნის კლინიკებში ჰოსპიტალიზებული პაციენტების გარდაცვალების საშუალო პროცენტი უფრო დაბალია, ვიდრე ამერიკის და ევროპის ჩვენზე ბევრად ძლიერი ჯანდაცვის სისტემის მქონე ქვეყნების ბევრ კლინიკაში. აღარაფერს ვამბობ ბინაზე კოვიდ გარდაცვალების შემთხვევებზე, რომელიც საქართველოში ერთ-ერთი ყველაზე დაბალია მსოფლიოში. არის სხვა საკითხებიც, მაგრამ ძალიან გაგვიგრძელდება.

„მე კარგად მესმის, რომ უსამართლო დამოკიდებულებას და დაუმსახურებელ ბრალდებებს ცხოვრებაში ვერ ასცდები. შორს რომ არ წავიდეთ - მსოფლიოში უპრეცედენტო ცე-ჰეპატიტის ელიმინაციის პროგრამისთვისაც კი (რომელმაც 80 ათასზე მეტი ადამიანის სიცოცხლე გადაარჩინა) გვაკრიტიკებდნენ და ისიც ვიცი, რომ საქართველოში ხშირად მოქმედებს პრინციპი „დამიჭირეს, მკლავი მომჭრეს, რატომ კარგი აგიგია", მაგრამ ამჟამად უსამართლო დამოკიდებულება იმდენად ზღვარგადასულია, რომ თავის გაკონტროლება მიჭირს. აი, სულ ეს არის," - წერს თენგიზ ცერცვაძე.

 

 

ვიდეო რეკლამა

სტატიების ნახვა შეგიძლიათ რუბრიკაში "ყველა სტატია"

ყველა ახალი ამბის ნახვა შეგიძლიათ ამ ბმულზე

საინტერესო ვიდეოები შეგიძლიათ იხილოთ რუბრიკაში "ყველა ვიდეო"

ბოლო ამბების ნახვა შეგიძლიათ ამ ბმულზე

ლიცენზია
ვიდეო რეკლამა

Copyright © 2006-2022 by Resonance ltd. . All rights reserved
×