თიკო ოსმანოვა
(24.03.2014)

 თითოეულის თვალებში იმხელა ტკივილი, მონატრება და სევდა იმალება... უცრემლოდ აქ საკუთარ წარსულს ვერავინ იხსენებს. თითოეული მათგანი ერთ დროს ცხოვრების მწვერვალზე იმყოფებოდა, მაგრამ ბედისწერის უკუღმართობისა თუ ადამიანთა გულქვაობის წყალობით, ცხოვრებამ აქ, მარტოობის კუნძულზე, თემქაზე - თბილისის ხანდაზმულთა პანსიონატში გამორიყა, სადაც დროდადრო სკოლის მოსწავლეები სტუმრობენ და თავიანთი ხალისიანი განწყობით მათთვის დარდის გაქარვებას ცდილობენ.

ძვირფასო მკითხველო,

ეს სტატია ხელმისაწვდომოა მხოლოდ ხელმომწერთათვის. გთხოვთ გაიაროთ ავტორიზაცია.

თუ ჯერ არ გაგაჩნიათ აქტიური ხელმოწერა, გთხოვთ დარეგისტრირდეთ ან/და გაიაროთ ავტორიზაცია და გააფორმოთ ხელმოწერა.

რეგისტრაციის შემდეგ თქვენ შეძლებთ მართოთ ხელმოწერის პროცესი, შეამოწმოთ ბალანსი, ასევე მოახდინოთ პერსონალური ინფორმაციის კორექტირება.

ლიცენზია
დატოვე კომენტარიკომენტარები (0)
ჩაწერა სახელი

Copyright © 2006-2020 by Resonance ltd. . All rights reserved
×