სახელი*
    ელ–ფოსტა
    წერილის ტექსტი*
    საკონტროლო კოდი* კოდის განახლება
    გაგზავნა
    კაცი, რომელიც ბერიას ეკამათებოდა და დოდო აბაშიძეს ღვინის სმაში ეჯიბრებოდა
    ია აბულაშვილი
    09.01.2018

     "მაგდანას ლურჯა", "მაია წყნეთელი", "უდიპლომო სასიძო" "საბუდარელი ჭაბუკი", "ჩვენი ეზო", "გიორგობისთვე" - ეს იმ ფილმების არასრული ჩამონათვალია, რომლებშიც აკაკი კვანტალიანმა დაუვიწყარი სახეები შექმნა და ამ როლებმა დროს გაუძლო.

    სამსახიობო კარიერა მამისეული სახლის კიბის ქვეშ მოწყობილი "თეატრიდან" დაიწყო, სადაც და-ძმებსა და მეზობლის ბავშვებთან ერთად სპექტაკლებს დგამდა, როლებსაც თავად ანაწილებდა, თავისთვის კი ყოველთვის კომიკურ გმირებს ირჩევდა.

    სახლის აივნიდან ნამდვილ სცენაზე მოხვდა. ჯერ იყო მარჯანიშვილის თეატრი, შემდეგ ის როლები კინოში, რომელებმაც ნამდვილ ვარსკვლავად აქცია.

    დღვანდელ სტატიაში ჩვენც გვინდა გავიხსენოთ ლეგენდარული მსახიობის კადრსმიღმა ცხოვრებიდან რამდენიმე ამბავი, ამაში კი მისი მეგობრებისა და თაყვანისმცემლების მოგონებები დაგვეხმარება.

    ამბობენ, გრიმს თავად იკეთებდა, ფილმ "ქეთო და კოტეს" გადაღების დროს ისეთი ჩაცმული მისულა, რომ რეჟისორი ვახტანგ ტაბლიაშვილი სიცილით მომკვდარა და კვანტალიანის "შემოქმედება" უცვლელად დაუტოვებია ფილმში.

    ფილმ "ცისკარას" რომ იღებდნენ, თავისი როლისთვის სპეციალურად დაამზადებინა თურმე ეშვებიანი პროთეზი. "მაგდანას ლურჯაში" კი თავად მოიგონა მიტუას გრიმი, ისეთი, რომ საკუთარმა მეუღლემ ვერ იცნო და სახლში დაბრუნებულს კარი ცხვირწინ მიუხურა. მეორე დღეს მთელი ეზო იმაზე ლაპარაკობდა, კვანტალიანებს ვიღაც მაჯლაჯუნა ესტუმრათო.

    თავად "მაგდანას ლურჯა" არ უყვარდა. ბუნებით კეთილს უჭირდა ბოროტი ადამიანის როლის შესრულება. ამბობენ, გადაღების დროს ძალიან განიცდიდა, ქვრივ-ობლებს მარჩენალს რომ ართმევდა.

    "მაგდანას ლურჯა" ახალი გამოსული იყო ეკრანზე. აკაკი კვანტალიანი ბაზარში შესულა, ჩამოურა დახლებს და ერთ დიღმელ კაცთან შეჩერდა, რომელიც კიტრს ყიდდა. უთქვამს, რამდენიმე კილო ამიწონეო. გამყიდველს შეუხედავს თუ არა, სახე შეეცვალა და კოპები შეუკრავს - "კიტრს არ ვყიდი, არც შენი ფული მინდა და არც შენი დანახვა, ამ კიტრს სულ გადავყრი და შენ არ გაგატან, იმიტომა, რომ არა ხარ კარგი კაცი, შენ არა ხარ ის მიტუა, საწყალ მაგადანას ვირი რომ წაართვიო?" - ყვიროდა თურმე დიღმელი კიტრის ვაჭარი.

    ხმაურზე შეკრებილი ხალხი უმტკიცებდა, რომ ეს კინოში იყო, მაგრამ გლეხმა არ დაიჯერა, კიტრები დახლიდან აალაგა და ბაზარს გასცილდა.

    აკაკი კვანტალიანი პარტიაში არ შედიოდა, ამბობდა, "არ ვარ, ბატონო, პარტიის ღირსი", ამიტომ ხშირად ჰქონდა უსიამოვნებები.

    1938 წელს კინაღამ დაიჭირეს, თეატრში მისულ ბერიას შეეკამათა თურმე; ბერია, რომელიც ამისთანა რაღაცებს არავის პატიობდა, დამუქრებია - დაგიჭერო, მაგრამ მსახიობი გადარჩა, იმ ღამეს სტალინმა ბერია მოსკოვში გადაიყვანა.

    ვახტანგ ტაბლიაშვილის ერთ-ერთ სპექტაკლში აკაკი კვანტალიანი ლენინის როლს ასრულებდა. ერთ-ერთ რეპეტიციას სამთავრობო კომისია ესწრება. გრიმით მსახიობი ძალიან ჰგავდა რევოლუციის ბელადს, მაგრამ ცეკა-ს წარმომადგენელს უბრძანებია, რომ კვანტალიანი შეეცვალათ - "ეგ რომ სცენაზე გამოვა, ხალხი სიცილს დაიწყებს და ბელადზე სიცილი არ შეიძლება, თანაც კვანტალიანი პარტიის წევრი არ არის", - უთქვამს.

    "მასზე უკეთეს ლენინს ვერ ვიპოვი", - არ დაუთმო თურმე ტაბლიაშვილმა ცეკა-ს თანამშრომელს და ლენინის როლზე მაინც კვანტალიანი დაამტკიცეს.

    მიუხედავად იმისა, რომ კვანტალიანი პარტიულ ბოსებს არ სწყალობდა, თავისი ხასიათის გადამკიდე, განურჩევლად ყველას დახმარება რომ უყვარდა, მათთან შეხვედრა მაინც უწევდა, ხან ვის გაჰყვებოდა ბინის საკითხის მოსაგვარებლად, ხან ვის - შვილის დასახმარებლად.

    მსახიობთან ყოველ დილით მაწონი მოჰქონდა აზერბაიჯანელ ქალს. ერთ დღეს მემაწვნემ შესჩივლა - ჩემი ბიჭი ჩხუბში მოყვა, ყველამ თავს უშველა, მარტო ის დაიჭირეს და მიშველეო. კვანტალიანმა დაურეკა შეწყალების კომისიის თავმჯდომარე გრიგოლ აბაშიძეს. მაშინვე ვინ გამოუშვებდა აგაჯანას და ეს საქმე დროში გაიწელა. კვანტალიანი არ მოეშვა და 6 თვის განმავლობაში ყოველ დილით 7 საათზე გრიგოლ აბაშიძეს ურეკავდა და ახსენებდა. ბოლოს უკვე მარტო იმ ბიჭის სახელს ეუბნებოდა - "აგაჯანა" და უკიდებდა ყურმილს, იქამდე ურეკა, სანამ არ გამოაშვებინა.

    დიდუბის მილიციის წინ გავლისას კვანტალიანი მილიციის შენობას ხმამაღლა ესალმებოდა - "მე მიცავს ჩემი მილიცია!" მილიციის თანამშრომლები დიდი სიყვარულით პასუხობდნენ.

    ერთხელ ახალგაზრდა ოთარ მეღვინეთუხეცესმა იჩხუბა, ვიღაცას სცემა და დააკავეს. ვინ არ მიუგზავნეს მილიციის უფროსს, მაგრამ არ გამოუშვეს. ბოლოს კვანტალიანი მივიდა. მილიციის უფროსმა უთხრა - "ერთი პირობით გამოვუშვებ, თუ საქეიფოდ გამომყვებით". მართლაც, მეღვინეთუხუცესი შინ მალევე გაუშვეს, მის ნაცვლად კი კვანტალიანი "დააპატიმრეს" სუფრაზე.

    სხვების დახმარება კი უყვარდა, მაგრამ "მაღარიჩები" - არა. ერთხელ ვიღაცას დახმარებია თბილისში ჩაწერაზე, იმასაც მადლობის ნიშნად მსახიობისთვის ფერადი ტელევიზორი მიურთმევია, ამაზე ისე გაბრაზებულა აკაკი კვანტალიანი, რომ ის კაცი თავის ტელევიზორიანად კიბეზე დაუგორებია.

    ქეიფი და თამადობა კვანტალიანის ცხოვრებაში ცალკე საუბრის თემააო, ამბობდნენ მისი მეგობრები. აკაკი კვანტალიანი და დოდო აბაშიძე დიდი მეგობრები იყვნენ, მაგრამ სულ კამათობდნენ და იმის მტკიცებაში იყვნენ, ვინ უფრო მეტს დალევდა. დოდოს უთქვამს - ეგ რომ სვამს, მე იმდენს ყურში ვისხამო. მოკლედ, მსახიობებმა შეჯიბრება მოაწყვეს, მათი შერკინება ფრედ დასრულდა, მაგრამ დოდო აბაშიძე შეუძლოდ გამხდარა და მეორე დღეს დედისთვის უთქვამს - ერთი გაიგე, აკაკი კვანტალიანი როგორ არისო. დედას დაურეკავს და აკაკი კვანტალიანის მეუღლემ უთხრა - კაკო სახლში არ არის, მეგობრებმა მოაკითხს და ქორწილში სათამადოდ წაიყვანესო.

    რა თქმა უნდა, დოდო აბაშიძემ ეს ამბავი არ დაიჯერა და კვანტალიანს სახლში მიაკითხა. ბევრი ძებნის შემდეგ აღმოჩნდა, რომ მსახიობი მართლაც ქორწილში იყო წასული.

    მეუღლე მუდამ საყვედურობდა აკაკი კვანტალიანს - რა არის ამდენი ქეიფიო. ერთხელაც მსახიობი მისმა ძმამ დაპატიჟა, რძალს კი უთხრა - რამდენ ჭიქასაც დალევს, იმედნი თუმანი ჩემზე იყოსო. იმ სუფრაზე კვანტალიანს 44 ჭიქა ღვინო დაულევია. ძმამ თანხა დაამრგვალა და რძალს 500 მანეთი გაუგზავნა. შინ დაბრუნებულ აკაკის მეუღლემ უსაყვედურა - "ისე ას ჭიქას სვამ და ახლა რა გეტაკა, 44 ჭიქის მეტი ვერ დალიეო".

    ფეხბურთი უყვარდა ძალიან. ერთხელაც თავის ორ პატარა შვილთან ერთად წავიდა მატჩზე. მაშინ ბილეთის შოვნა დიდი ამბავი იყო და ბევრი ცდილობდა, უბილეთოდ შეეღწია სტადიონზე. კონტროლი ძალიან მკაცრი იყო, ყოველ ფეხის ნაბიჯზე უმოწმებდნენ ბილეთებს მაყურებელს.

    კვანტალიანიც რამენჯერმე გააჩერეს. მსახიობი პატარა ბავშვებს ხელს უშვებდა და ბილეთს აჩვენებდა კონტროლიორს. მობეზრდა ბილეთის ამოღება-ჩადება და პირში გაირჭო. ახლა ხალხმა შეაწუხა კითხვებით, ზედმეტი ბილეთი ხომ არ გაქვთო. "ზედმეტი ბილეთი არა, მაგრამ აი, ბავშვები მყავს ზედმეტი და თუ გინდათ, დაგითმობთ", - დატოვა თურმე ბავშვები და გზა განაგრძო.

    ლიცენზია
    დატოვე კომენტარიკომენტარები (0)
    ჩაწერა სახელი

    Copyright © 2006-2018 by Resonance ltd. . All rights reserved