ღარიბაშვილის ეპისტოლარული ეპოპეის პიკზე, მისმა დაუძინებელმა თანამებრძოლმა „ოცნებაში" გატარებული 10 წლის შემდეგ თანამდებობაც დატოვა და პოლიტიკაც. მამუკა მდინარაძემ, რომელსაც ბოლოს რეგიონული განვითარების მინისტრის პოსტი ეკავა, საგანგებო ბრიფინგზე განაცხადა, რომ ეს მისი პირადი გადაწყვეტილებაა, რომელიც ივანიშვილთან და კობახიძესთან შეთანხმებით მიიღო და ღარიბაშვილის ციხის წერილებთან არავითარი კავშირი არა აქვს. ამ, ბევრისთვის მოულოდნელმა გადადგომამ ბევრი ვერსია წარმოშვა, მათ შორის დომინირებს მოსაზრება, რომ ივანიშვილი პრემიერის გადაყენებასაც გეგმავს.

მმართველ გუნდთან დაპირისპირებულ ექსპრემიერს ირმა ინაშვილი „პატრიოტთა ალიანსში" გაწევრიანებასა და ერთობლივი პოლიტიკური ბრძოლის დაწყებას სთავაზობს. ინაშვილის თქმით, ღარიბაშვილი შიდაპარტიული კლანური დაპირისპირების მსხვერპლია. ექსპერტთა ნაწილი ამ შეთავაზებას არარეალურსა უწოდებს, ნაწილი კი მიიჩნევს, რომ იზოლირებული ექსპრემიერისთვის პროცესების ციხიდან მართვა პრაქტიკულად შეუძლებელია.

„ოცნებაში" ირაკლი ღარიბაშვილს კონკრეტიკისკენ მოუწოდებენ და მის წერილებს „ცარიელ სიტყვებს" უწოდებენ. პარლამენტის იურიდიულ საკითხთა კომიტეტის თავმჯდომარე, არჩილ გორდულაძე ამბობს, რომ ყოფილი პრემიერის მიერ გავრცელებული ბოლო წერილი, მანამდე გამოქვეყნებული წერილების შინაარსს პირდაპირ ეწინააღმდეგება.

ოკუპირებული ცხინვალის დე ფაქტო საგარეო საქმეთა მინისტრი, ახსარ ჯიოევი თბილისს ოკუპირებული რეგიონების აღიარებისკენ მოუწოდებს და აცხადებს, რომ აფხაზეთსა და "სამხრეთ ოსეთთან" ურთიერთობის მოწესრიგება თვით საქართველოს ინტერესებში შედის.

ექს-პრემიერი ირაკლი ღარიბაშვილი საკუთარ პროცესში მონაწილეობაზე უარის თქმის პარალელურად, პოლიტიკურ ბოიკოტს აცხადებს და იმუქრება, რომ „სიმართლეს მოჰყვება". იმ ოპოზიცია აქცენტს „პოლიტიკურ შანტაჟზე" აკეთებს. ღარიბაშვილის ყოფილი თანამებრძოლები „ოცნებიდან" კი მიიჩნევენ, რომ ეს „უკვე ნანახი ფილმია" და ყოფილი პოლიტიკოსი პასუხისმგებლობისგან თავის არიდებას „პოლიტიკური დევნის" იარლიყით ცდილობს.

ანალიტიკოსი რამაზ საყვარელიძე ექსპრემიერ ირაკლი ღარიბაშვილის გარშემო განვითარებულ მოვლენებზე საუბრისას ამბობს, რომ სკანდალი „ოცნების" იმიჯს დააზიანებს, თუმცა პოლიტიკურ სურათს არსებითად მაინც ვერ შეცვლის. მისი აზრით, შიდა დაპირისპირებები როგორც ხელისუფლებაში, ისე ოპოზიციაში გადამწყვეტი არ იქნება.

ეროვნული გამოცდების შედეგები გამოქვეყნდა. სწავლის უფლება 34 150-მა აბიტურიენტმა მოიპოვა. წლიურ ტენდენციებს თუ გადავხედავთ, ახალგაზრდები უპირატესობას ინტერნეტ-ტექნოლოგიებს, ბიზნესსა და მედიცინას ანიჭებენ, ხოლო საბუნებისმეტყველო და ფუნდამენტურ ჰუმანიტარულ მიმართულებებზე მოთხოვნა ტრადიციულად კვლავ დაბალია.

ექს-პრემიერი ირაკლი ღარიბაშვილი ახალ სამართლებრივ ბრძოლას აანონსებს და ყოფილი თავდაცვის მინისტრის, ჯუანშერ ბურჭულაძის ჩვენების საფუძველზე წარდგენილ ახალ ბრალს არ აღიარებს. გენერალური პროკურატურის ცნობით, ღარიბაშვილი თავდაცვის სამინისტროს კორუფციულ შესყიდვებს, სოლიდური ფინანსური სარგებლის სანაცვლოდ, „სამსახურებრივ მფარველობას“ უწევდა.

შემოდგომის მოახლოებასა და „პოლიტიკური არდადეგების" დასრულებას ხელისუფლებაც და ოპოზიციაც სკანდალებით ხვდება: ერთ მხარეს „ენმ"-სა და „ახალს" შორის დაწყებული ომი და სერიოზული ურთიერთბრალდებებია, მეორე მხარეს კი - ირაკლი ღარიბაშვილის წერილები ციხიდან და „ოცნების" ყოფილ და მოქმედ ლიდერებს შორის დაპირისპირება. რას უნდა ველოდოთ შექმნილი ფონის გათვალისწინებით შემოდგომაზე?

ოპოზიციურ სპექტრში ბოლო დროს ხშრად კეთდება განცხადებები, რომ 2025 წელს ადგილობრივი არჩევნების მოიკოტირება შეცდომა იყო. თუმცა, ამ ფონზე, 3 ოქტომბერს დაგეგმილი საკრებულოების შუალედურ არჩევნებში მონაწილეობა მხოლოდ ერთმა ოპოზიციურმა პარტიამ გადაწყვიტა.

ორი ყველაზე რეიტინგული ოპოზიციური პარტიის „ახალისა" და „ნციონალური მოძღაობის" დაპირისპირების რეალური მიზეზი შესაძლოა მათ შორის არსებული კონკურენცია იყოს - ამის შესახებ შავი ზღვის საერთაშორისო უნივერსიტეტის პროფესორი, ნიკა ჩიტაძე „რეზონანსთან" საუბრობს. მისივე თქმით, ორივე მხრიდან წამოსული ბრალდებები ძირითადად ჭორებს ეფუძნება და ზოგადად ეს დაპირისპირება მხოლოდ ოპოზიციას აზიანებს.

ოპოზიციურ სპექტრში გაერთიანების იდეა მორიგი სერიოზული კრიზისის წინაშეა - „ნაციონალურ მოძრაობასა" და „ახალის" დამფუძნებელს, ნიკა გვარამიას შორის დაწყებულ ღია კონფრონტაციას თან ალიანსის დაშლის ალბათობაც სდევს. ფინანსური წყაროების, ოპოზიციური ლიდერობისა და წარსული შეცდომების გარშემო ატეხილი ურთიერთბრალდებები აშკარას ხდის, რომ საარჩევნო სუბიექტებს შორის არსებულმა შიდა უთანხმოება პოლიტიკური დებატების ჩარჩოებს გასცდა და პირადი თუ ფინანსური კომპრომატების ომში გადაიზარდა.