მუსიკოსი საბა საფარელი ქართულ რეალობაში დამკვიდრებულ დაუწერელ კანონს, ქორწილში ფულის ჩუქების ტრადიციასა და მის მიღმა არსებულ მორალურ დილემას ეხება და სოციალურ ქსელში გამოქვეყნებულ წერილში, იხსენებს დღეს, როდესაც ფინანსური პრობლემების გამო მეგობრისქორწილში კონვერტის გარეშე მოუწია წასვლა:
"ქორწილში ყვავილებით მივედი...
ჩვენთან, საქართველოში, ქორწილში როცა მიდიხარ, თითქოს დაუწერელი წესია , ახალდაქორწინებულებს თანხას ჩუქნი. ასეა მიღებული. ასე გამოხატავ სიყვარულს, პატივისცემას და მონაწილეობას მათ ახალ ცხოვრებაში.
მეც ვიცოდი ეს.
მაგრამ ერთხელ ცხოვრებამ ისეთ მდგომარეობაში დამაყენა, რომ მეგობრის ქორწილში მისასვლელად თანხის ჩუქება უბრალოდ ვერ შევძელი.
არა იმიტომ, რომ დამენანა.
არა იმიტომ, რომ არ მინდოდა.
უბრალოდ არ მქონდა.
დღემდე მახსოვს ის დღე.
მახსოვს, როგორ ვცდილობდი რამდენჯერმე გადამეთვალა ის მცირედი თანხა, რაც ჯიბეში მედო, თითქოს ციფრები სასწაულებრივად შეიცვლებოდა და გამოსავალს ვიპოვიდი.
მაგრამ სასწაული არ მოხდა.
მხოლოდ ყვავილების ყიდვა შევძელი.
განსაკუთრებით კარგად მახსოვს გზა ახალციხიდან კურორტ აბასთუმნამდე. გარეთ ყველაფერი ჩვეულებრივად იყო, მაგრამ ჩემში ნამდვილი ბრძოლა მიმდინარეობდა.
ვფიქრობდი, ხომ არ ჯობდა საერთოდ არ წავსულიყავი...
ხომ არ აჯობებდა, სახლში დავრჩენილიყავი და ეს უხერხულობა თავიდან ამეცილებინა...
მაგრამ იმ წუთებში ყველაზე მეტად საკუთარ თავზე არ ვფიქრობდი.
ვფიქრობდი უფრო მეტად იმაზე, რომ ის მელოდებოდა. არ შემეძლო იმედი გამეცრუებინა მისთვის. 💔
ეს იყო მისი ცხოვრების ერთ-ერთი ყველაზე ბედნიერი დღე.
დღე, რომელსაც ადამიანი ერთხელ გეგმავს, ერთხელ ელოდება და ერთხელ იხსენებს მთელი ცხოვრება.
და როგორ შეიძლებოდა, მხოლოდ იმის გამო, რომ მე ფული არ მქონდა, ჩემი მეგობრის ბედნიერების ზეიმს გამოვკლებოდი?
ამ ფიქრმა ყველაფერი გადაწონა.
და წავედი.
ხელში ყვავილებით.
მხოლოდ ყვავილებით.
მახსოვს, გზის ყოველ მონაკვეთზე უფრო მძაფრად ვგრძნობდი საკუთარ უსუსურობას. მაშინ მეგონა, რომ ყველა შეამჩნევდა იმას, რაც ასე მტკიოდა — რომ სხვებისგან განსხვავებით, კონვერტი არ მქონდა.
მაგრამ წლები გავიდა.
დღეს აღარ მახსოვს, ვინ რამდენი აჩუქა.
არც ის მახსოვს, რამდენი იდო რომელიმე კონვერტში.
სამაგიეროდ, მახსოვს ჩემი მეგობრის ღიმილი.
მახსოვს მისი ბედნიერება.
მახსოვს, რომ იმ დღეს მის გვერდით ვიყავი.
და რაც დრო გადის, მით უფრო ვრწმუნდები ერთ რამეში:
ზოგჯერ ადამიანს ყველაზე მეტად შენი თანხა კი არა, შენი ყოფნა სჭირდება.
იმ დღეს ბევრი რამ არ მქონდა.
მაგრამ მეგობრის სიყვარული და პატივისცემა მქონდა.
და ახლა ვფიქრობ, რომ სწორედ ეს იყო ყველაზე ძვირფასი საჩუქარი, რომელიც იმ ქორწილში წავიღე: - წერს საბა საფარელი.
სტატიების ნახვა შეგიძლიათ რუბრიკაში "ყველა სტატია"
ყველა ახალი ამბის ნახვა შეგიძლიათ ამ ბმულზე
საინტერესო ვიდეოები შეგიძლიათ იხილოთ რუბრიკაში "ყველა ვიდეო"
ბოლო ამბების ნახვა შეგიძლიათ ამ ბმულზე