იმ ფონზე, როდესაც რუსეთ-უკრაინის ომი გრძელდება, ინდოეთი მოულოდნელ დიპლომატიურ მოთამაშედ გვევლინება, რომელიც გამოდის ცეცხლის შეწყვეტის უფრო ფართო წინადადებით, რაც ენერგეტიკული ინფრასტრუქტურის დაცვას, შავ ზღვაში ნაოსნობის უსაფრთხოებასა და გლობალური ბაზრების სტაბილიზაციას ისახავს მიზნად. სანამ საერთაშორისო ყურადღება კვლავ დონალდ ტრამპის იმ მცდელობებზეა კონცენტრირებული, რომლებიც მიზნად ისახავს რუსულ და უკრაინულ ენერგეტიკულ ობიექტებზე თავდასხმების შეკავებას, ნიუ-დელიში უფრო ჩუმი დიპლომატიური ინიციატივა იკვეთება. ინდოეთი გამოვიდა ინიციატივით, რომელსაც უკრაინა აღწერს, როგორც მოსკოვსა და კიევს შორის ცეცხლის შეზღუდული შეწყვეტის შესახებ მოლაპარაკებების მაგიდაზე ამჟამად არსებულ ყველაზე ყოვლისმომცველ წინადადებას. ეს წინადადება სცდება შეერთებული შტატების, თურქეთისა და ეგვიპტის მიერ შეთავაზებულ უფრო ვიწრო გეგმებს. გავრცელებული ცნობებით, ინდოეთმა შესთავაზა სამნაწილიანი ჩარჩო შეთანხმება, რომელიც შეაჩერებს თავდასხმებს ენერგეტიკულ ინფრასტრუქტურაზე, დაიცავს მარცვლეულისა და ენერგორესურსების გადაზიდვას შავი ზღვის პორტების გავლით და შეწყვეტს დარტყმებს კომერციულ ნაოსნობაზე. გავრცელებული ინფორმაციით, ინიციატივა უკრაინელ ოფიციალურ პირებთან განიხილეს საგარეო საქმეთა მინისტრ ს. ჯაიშანკარის კიევში ვიზიტის დროს.

უკრაინამ დადებითად უპასუხა. საგარეო საქმეთა მინისტრმა ანდრიი სიბიჰამ ინდოეთის ინიციატივა ამჟამად განსახილველ ოთხ წინადადებას შორის ყველაზე ფართო მასშტაბის მქონედ შეაფასა, რაც მიანიშნებს კიევის მზადყოფნაზე, განიხილოს ენერგეტიკისა და შავი ზღვის კომბინირებული ზავი. მოიპოვებს თუ არა ეს წინადადება მხარდაჭერას, ჯერჯერობით გაურკვეველი რჩება. კრემლი მიესალმა ინდოეთის დიპლომატიურ ჩართულობას, თუმცა დაჟინებით აცხადებს, რომ ნებისმიერი დარეგულირება უნდა მიგვიყვანდეს იმასთან, რასაც მოსკოვი „მდგრად და სამართლიან მშვიდობას“ უწოდებს, და არა დროებით ცეცხლის შეწყვეტამდე. რუსი ოფიციალური პირები კვლავ ამტკიცებენ, რომ ზავი უკრაინას მხოლოდ ძალების გადაჯგუფებისა და გადაიარაღებისთვის მისცემს დროს. თუმცა ინდოეთის გათვლები ბრძოლის ველს სცდება. ომი გლობალური ენერგეტიკული ბაზრებისთვის, სასურსათო მარაგებისა და საზღვაო ვაჭრობისთვის არასტაბილურობის მნიშვნელოვან წყაროდ იქცა. შავი ზღვა რჩება მსოფლიოში მარცვლეულის ექსპორტის ერთ-ერთ უმნიშვნელოვანეს მარშრუტად, მაშინ როცა ენერგეტიკულ ინფრასტრუქტურაზე თავდასხმები კვლავ ქმნის შეფერხებებს სასაქონლო ბაზრებზე. ინდოეთისთვის, რომელიც მსოფლიოში ერთ-ერთი ყველაზე სწრაფად მზარდი მსხვილი ეკონომიკაა, ასეთ შეფერხებებს ხელშესახები ეკონომიკური დანახარჯები მოაქვს. საერთაშორისო სავალუტო ფონდმა (IMF) ახლახან ინდოეთის ზრდის პროგნოზი 7 პროცენტამდე გაზარდა, რაც ხაზს უსვამს ნიუ-დელის ინტერესს, შეინარჩუნოს სტაბილური სავაჭრო და ენერგეტიკული ნაკადები.

ეს წინადადება ასევე ასახავს მოსკოვსა და ნიუ-დელის ენერგეტიკულ ურთიერთობებში არსებულ ცვალებად რეალობას. მიუხედავად იმისა, რომ რუსეთი კვლავ რჩება ინდოეთისთვის ნედლი ნავთობის მთავარ მიმწოდებლად, ცნობების თანახმად, რუსეთის ნავთობგადამამუშავებელი სიმძლავრეების დაზიანებამ გაზარდა მოსკოვის დამოკიდებულება იმპორტირებულ გადამუშავებულ საწვავზე, მათ შორის ინდოეთიდან მიწოდებაზე. ეს მზარდი ურთიერთდამოკიდებულება ნიუ-დელის დამატებით ინტერესს სძენს, შემცირდეს კონფლიქტით გამოწვეული ეკონომიკური შეფერხებები. ამ ოთხი დიპლომატიური მოთამაშის მოტივაცია მნიშვნელოვნად განსხვავდება. შეერთებული შტატები ძირითადად ორიენტირებულია ენერგომატარებლების გლობალურ ფასებზე შემდგომი ზეწოლის თავიდან აცილებაზე. თურქეთის ინტერესს წარმოადგენს შავ ზღვაში უსაფრთხო საზღვაო ვაჭრობის აღდგენა და რეგიონულ გადაზიდვებსა და მარცვლეულის ტრანზიტთან დაკავშირებული ეკონომიკური სარგებლის განახლება. ეგვიპტე, მსოფლიოში მარცვლეულის ერთ-ერთი უმსხვილესი იმპორტიორი, ძირითადად სასურსათო უსაფრთხოებითა და უკრაინულ ექსპორტზე სტაბილური წვდომის შენარჩუნებითაა დაინტერესებული.

ინდოეთის მიდგომა უფრო ფართოა. მისი წინადადება მიზნად ისახავს ერთდროულად მოაგვაროს ენერგეტიკული უსაფრთხოების, საზღვაო უსაფრთხოების, სასურსათო მიწოდების ჯაჭვებისა და გლობალური ეკონომიკური სტაბილურობის საკითხები. არანაკლებ მნიშვნელოვანია ისიც, რომ ეს ნიუ-დელის აძლევს საშუალებას, განიმტკიცოს თავისი პოზიციები, როგორც მზარდმა დიპლომატიურმა ძალამ, რომელსაც შესწევს უნარი, შეინარჩუნოს დიალოგი როგორც მოსკოვთან, ისე კიევთან. თუმცა, დაბრკოლება უცვლელი რჩება. არც რუსეთს და არც უკრაინას არ მიაჩნია, რომ საკუთარ სტრატეგიულ მიზნებს მიაღწია. ორივე მხარე კვლავ მიიჩნევს, რომ სამხედრო ზეწოლა აუცილებელია სამოლაპარაკო პოზიციის გასაუმჯობესებლად. ეს რეალობა ცეცხლის ნებისმიერი შეწყვეტის მიღწევას ართულებს, რაც უნდა პრაგმატული იყოს ეს წინადადება.

მიუხედავად ამისა, ინდოეთის ინიციატივა ხაზს უსვამს მზარდ საერთაშორისო კონსენსუსს: ენერგეტიკული ინფრასტრუქტურის, პორტებისა და კომერციული ნაოსნობის დამცველ შეზღუდულ ზავსაც კი შეუძლია მოიტანოს მნიშვნელოვანი ეკონომიკური სარგებელი ბრძოლის ველის მიღმაც. საკითხავია, მზად არიან თუ არა მოსკოვი და კიევი, ეს სარგებელი საკუთარ სამხედრო ამბიციებზე წინ დააყენონ. მანამდე კი ნიუ-დელის დიპლომატიური ფსონი რჩება ერთ-ერთ ყველაზე ამბიციურ სამშვიდობო მცდელობად მათ შორის, რაც ამჟამად განიხილება.