Warning: strpos(): Offset not contained in string in /home/content/17/8082317/html/resonancedaily/temps/tmp_post_full.php on line 99
    სახელი*
    ელ–ფოსტა
    წერილის ტექსტი*
    საკონტროლო კოდი* კოდის განახლება
    გაგზავნა
    გამობეჭდეგაუგზავნე მეგობარს
    01.01.1970
    დატოვე კომენტარიკომენტარები (6)
    ჩაწერა სახელი
    ვაჟა 06.03.2012 00:44
    დაიქანცა ქართველი ერი! 20 წელია ატერორებენ, იჭერენ, ცემენ, კლავენ! დაღალეს, სისხლი გამოსწოვეს. როგორც სასოწარკვეთილი ადამიანი ღმერთისგან ელის შველას, ჩვენი ერიც ასევე მესიის იმედზეა. თავგანწირული მებრძოლების რიცხვი 20 წლის მანძილზე გამეასედდა. უკანასკნელად ისინი 26 მაისს გამოჩდნენ, მაგრამ ვერ ნახეს სათანადო მხარდაჭერა და აღიარება! ახლა ვწუწუნებთ! არავის არა აქვს წუწუნის უფლება, არავის, ვისაც დუბინკა არ მოხვედრია!

    ბადრი წიქორაძე 04.03.2012 22:31
    ბატონო სპირიდონ! ჩემი აზრით თქვენ დიდ იმედს ამყარებთ რეგიონის მოსახლეობაზე და უნდა გითხრათ, რომ იქ ძალიან მძიმე მდგომარეობაა. მოსახლეობის ძირითად ნაწილზე მოქმედებს, კიდევ ვიმეორებ, მოქმედებს სახელისუფლო პროპაგანდა და ჩვენი სურვილი, რომ ისინი საჭირო დროს გამოფხიზლდებიან არ შეესაბამება რეალობას. საჭიროა დაუღალავი და 24 საათიანი მუშაობა, რომ რეგიონის მოსახლეობამ თვალების გახელა დაიწყოს. დრო მიდის და ბიძინას და მასთან ერთად ჩვენი სამშობლოს შანსები ყოველდღიურად მცირდება. ამას ვამბობ რადგან რეალურად ვიცი მდგომარეობა იმერეთის ორ რაიონში, ქუთაისსა და თერჯოლაში. დიდ დარტყმად მიმაჩნია მოსახლეობის ფსიქიკისათვის ქვიშხეთის ტრაგედია და მასთან დაკავშირებული ინციდენტები. ბიძინას პოლიტიკაში მოსვლის შემდეგ ასეთი დაუსჯელობა, ეს არის ხელისუფლების გაკვეთილი მთელი საქართველოსთვის, რომ მათი დამცველი არავინაა, ბიძინა და მისი კოალიაცია მათ ვერ დაიცავთ. შესაბამისად მივიღეთ შიშის სინდრომი უფრო დიდი დოზით და ეს ბიძინას და მისი მოკავშირეების მიერ წაგებული პირველი ”დიდგორია”. არსებობს შანსი, რომ ისინი კიდევ სხვა ომებსაც წააგებენ თუ ხალხის ფართო მასები, რომელთაც ჯერ კიდევ არ ეშინიათ დროულად არ იქნენ ჩაბმული რეჟიმის წინააღმდეგ ბრძოლაში. მიტინგებს არ ვგულისხმობ.

    სპირიდონი 04.03.2012 17:58
    ბატონო ბადრი, თქვენსავით და ბევრ სხვასავით მეც უფრო გამეხარდებოდა, ყველანი უფრო ორგანიზებულად რომ ვიყოთ ჩართული არსებული რეჟიმის შესაცვლელად აგორებულ მშვიდობიან ბრძოლაში, არ მინდა ნაცების მიერ გაცვეთილი ლოზუნგი გამოვიყენო, მაგრამ გასაკეთებელი ამ მიმართულებით ნამდვილად ბევრია. ეხლა ჩვენ ტექსტების კრეფით კი არ უნდა ვიფხანდეთ გულს, რეგიონებში უნდა დავდიოდეთ და დაშინებულ და უინფორმაციო ადამიანებს იმედს და ინფორმაციას მაინც უნდა ვაძლევდეთ. ეს ყველაფერი კი ჯერ–ჯერობით არ ჩანს. დრო კი მიდის და ერთი შეხედვით, არაფერი არ იცვლება... თუმცა, ეს მხოლოდ ერთი შეხედვით. მე მეჩვენება, რომ რაღაც რაღაცეები ნელ–ნელა, მაგრამ მაინც იცვლება. ქვეყნის გარედან სააკაშვილზე მხარდაჭერა კლებულობს და ივანიშვილზე მატულობს... იქნებ ეს მხოლოდ მე მეჩვენება? ან იქნებ ეს სულაც არ არის მნიშვნელოვანი და ამის გარეშეც შეიძლებოდა წარმატების მიღწევა? მე მომეჩვენა, რომ სააკაშვილი ასობით თანაგუნდელის ხელების ტყაპუნით და ფეხების ბაკუნით გამოხატული მხარდაჭერის მიუხედავად დამარცხდა ორ კინკილა ოპოზიციონერთან დიალოგში, თქვენგან განსხვავებით, მე მეჩვენება, რომ ხელისუფლება უშვებს მიუტევებელ შეცდომებს თუნდაც ქვიშხეთის მაგალითზე და ამით ის ხდება საყოველთაო ზიზღის ობიექტი, ასეთ ქმედებებს აღტაცებით თავისიანიც კი ვერ შეხვდებიან. ისევე, როგორც თქვენ, ხელისუფლების შეცდომა მგონია ე.წ. აზიზიეს მეჩეთთან დაკავშირებული გარემოებები, ამით ის უპირისპირდება მართლმადიდებლ ქართველებს (პირობითად შეიძლება ითქვას – მართლმადიდებელ ამომრჩეველს) და არა მარტო მათ. ყოველივე ამის და კიდევ მრავალი სხვა ძველი ცოდვების გათვალისწინებით მის მეხოტბეთა რიცხვი კლებულობს. მე აღარც კი ვიცი ცოტად თუ ბევრად პატივსაცემი ჩვენი თანამემამულე, (მათხოვრებად და მონებადქცეულ ადამიანებს არ ვგულისხმობ), ვისაც ასე თუ ისე ჭკუა მოეკითხება, ღიად არ აფიქსირებდეს თავის უარყოფით დამოკიდებულებას სააკაშვილის მიმართ და პირიქით – პატივისცემას ივანიშვილის მიმართ. ადრე თუ გვიან (არჩევნებამდე, რა თქმა უნდა) ეს დამოკიდებულება, იმედია, ყველა

    ბადრი წიქორაძე 03.03.2012 22:23
    ჩემთვის მით უფრო სამწუხარო იქნება, რაც უფრო ბევრი ადამიანი ჩათვლის, რომ მართალი ვარ, ქალბატონო ლალი. ამდენი დრო დაიკარგა, ასეთი ენთუზიაზმი მინავლდა, ნუთუ ეს ყველაფერი ”გუდიანი კაცის და ქალის გადაწყვეტილია უკვე და ჩვენ - ქართველებს, ჩვენსავე სამშობლოში აღარაფერი გვეკითხება? და თუ უკვე გადაწყვეტილი არაა, მაშინ ხომ უფრო დიდი უბედურება გველის?

    ლალი 03.03.2012 18:40
    როგორ მინდა, ცდებოდეთ, მაგრამ, მგონი, მართალი ხართ! ნაპერწკალი მანამდე უნდა გააღვივო და ცეცხლად აქციო, ვიდრე ჩაქრება...ჩვენ ხომ მრავალწლიანი გამოცდილება გვაქვს გულზე მუშტის ბრაგუნისა და "მოვდივარ!მოვდივარის!"ძახილისა: დავიჯერო, მხოლოდ ვოცნებობთ და რაელობამდე ვეღარ მივალთ? დროა, საქმეზე გადავიდეთ, თორემ შარშანდელი თოვლივით შემოადნება ხალხს იმედი! ხედავთ, როგორ აბუცად აიგდეს პარლამენტში გამომსვლელები...სახალხოდ რომ ეს აჩვენეს, ვეღარ უნდა მივხვდეთ, რომ უფრო აქტიური და ხალხთან დაახლოებული საქმიანობაა საჭირო! დიახ, ახალი სახეებიც გააძლიერებდა ჩვენს "ქართულ ოცნებას", მართალი და წარმატებული თავიანთ სპეციალობაში. ვიჩქაროთ ნელა და არ ვტკეპნოთ ერთი ადგილი!

    ნუგზარ ნაჭყებია 03.03.2012 15:24
    ჯერჯერობით ვხედავ მხოლოდ ადგილზე სიარულს და საზოგადოებაში შიშის სინდრომის გაღრმავებას, რასაც ხელი შეუწყო ქვიშხეთში მიმდინარე პროცესებმაც!


    Copyright © 2006-2018 by Resonance ltd. . All rights reserved